فرزند نوح ) بوده‌اند كه در اواخر هزارهء دوم قبل از ميلاد ؛ يعنى در حدود هزار سال قبل از ميلاد و نزديك به پانزده قرن قبل از اسلام از شمال جزيره به جنوب آن كوچ كرده‌اند نه اين كه از بابل عراق آمده باشند . در حالى كه در تاريخ نقلى به ارث رسيده از گذشتگان مىبينيم كه هجرت را از بابل به يمن مىداند . براى مثال مسعودى در مورد اولين كسانى كه به زبان عربى تكلم كرده‌اند مىنويسد : آنها از نسل نوح در بابل عراق بوده‌اند كه بعد از طوفان زندگى مىكردند و از جمله كسانى كه به عربى تكلم مىكرده‌اند ؛ عبارت بوده‌اند از اقوام : يعرب ، جرهم ، عاد ، ثمود ، عملاق ، طسم ، جريس ، و بار ، عبيل و عبد ضخم . سپس يعرب بن قحطان بن عابر بن شالخ بن ارفخشد بن سام بن نوح ( يعنى نسل پنجم بعد از نوح ) و بعضى از فرزندانش كوچ كرده و در يمن ساكن شدند . ( 1 ) بعد از او عاد بن عوص بن ارم بن سام بن نوح و فرزندان و تابعانش كوچ كردند و در أحقاف و أدانى الرمل بين عمان و حضر موت و يمن ساكن شدند و اينها در زمين منتشر شدند و بالتبع مردمان بسيارى از آنها منتشر شدند كه از جملهء آنها : جيرون بن سعد بن عاد بود كه در دمشق ساكن شد و آن را سرزمين خويش قرار داد و ستون‌هاى رخام و مرمر را جمع‌آورى كرد و ساختمان بزرگ و محكمى را بنيان نهاد و آن را « ارم ذات العماد » ناميد . ( 2 ) مسعودى مىگويد كه اين مكان در حال حاضر در دمشق - در سال 332 هجرى - بازارى از بازارها مىباشد كه جلوى در مسجد جامع قرار دارد و جيرون ناميده مىشود . اين بناى عظيم ، قصر اين پادشاه ( جيرون ) بوده است كه درهاى مسى عجيبى دارد و بعضى هنوز بر حالت گذشتهء خود باقى است و بعضى جزء مسجد جامع شده است . تابعانش كوچ كردند و ما بين حجر تا فرع ، نزديكى وادى القرى كه بين شام و حجاز قرار دارد ساكن شدند و پيغمبرشان حضرت صالح عليه السّلام مىباشد . بعد از ثمود ، جديس بن عابر بن إرم بن سام بن نوح به همراه فرزندان و تابعانش كوچ كردند و در يمامه ساكن شدند . بعد از جديس ، عملاق بن لاوذ بن ارم بن سام بن نوح به همراه فرزندان و تابعانش كوچ كردند و در اكناف حرم و تهامه ساكن شدند و سپس به پادشاهان روم وابسته شدند و حكومت روم آنها را بر كرانه‌هاى شام و غرب و الجزيره كه از ثغور شام به حساب مىآمد و حد فاصل بين حكومت روم و فارس بود ؛ مسلط كرد و از جمله حكمرانان آنها : سميدع بن هوبر و اذينة بن سميدع بوده‌اند .